Sunday, September 29, 2013

ခြဲခြာျခင္းဆုိတာ.....(ညီငယ္ မင္းေခါင္အလုပ္မွထြက္ခြာျခင္းအမွတ္တရ)


တကယ္တန္းက်ေတာ့ေတြ ့ဆံုၾကံဳကြဲ ဆိုတာလူဘဝထဲမဆန္းက်ယ္လွပါဖူး။ကိုယ္.... Nutek ဆိုတဲ့ Company ေလးမွာ လုပ္လာခဲ့တာ အေတာ္ၾကာခဲ့ပါျပီ၊ပထမတံုးက ကိုယ့္ company မွာ ျမန္မာသိပ္မရွိဖူး နွစ္ေယာက္ေလာက္ပဲရွိတယ္၊ ဝင္လိုက္ထြက္လိုက္လုပ္ၾကတာရယ္ ရံုးပိုင္းဆိုင္ရာေတြမွာမို ့
ရင္းနွီးကြ်မ္းဝင္မႈ သိပ္မရွိခဲ့ဖူး။ေနာက္ပိုင္းမွာ ကိုယ္႔ ဌာနမွာေရာတျခားဌာနမွာပါ
ျမန္မာအင္ဂ်င္နီယာေတြေရာက္လာၾကတယ္။အားလံုးနီးပါးကိုယ့္ထက္ငယ္ၾကသူေတြသူတို႔ေရာက္လာေတာ့ စကားေတြေျပာ၊အလုပ္ကိစၥေတြေျပာ၊သူတို ့မသိေသးတဲ့companyအေၾကာင္းေတြေျပာျပရင္းညီအစ္ကိုေတြ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ေနလာခဲ့တယ္။ကိုယ္ကအၾကီးဆံုးဆိုေတာ့ဆဲတန္ဆဲ၊ဆူတန္ဆူသင္စရာရွိသင္ေပးရင္းနဲ႔
အခ်ိန္ကာလေတြကို ျဖတ္သန္းလာခဲ့ၾကသည္။ တခါတရံညီအစ္ကိုေတြစုျပီး စားၾကေသာက္ၾက
ေပ်ာ္စရာေလးအခ်ိန္ေလးေတြကိုအလုပ္ထဲစိတ္ဖိစီးအခါ ေျဖေဖ်ာက္ခ့ဲၾကတယ္။လူငယ္ေတြဆိုေတာ့လည္း
တေယာက္တမ်ိဳးစီ၊စိတ္ဓါတ္ေလးေတြမတူသလို စိတ္ပါဝင္စားမူ ့ျခင္းေလးေတြကြာတယ္၊အျမင္ေလးေတြ အေတြ ့အၾကံဳေလးေတြလည္း ကြာျခားၾကတာေတြ ့ရတယ္။ကိုယ့္အတြက္ အားရွိေစလာတာက ကိုယ့္ဌာနကိုေရာက္လာတာmechanicalengသံုးေယာက္၊ပညာတတ္ေလးေတြပါတေယာက္က
ျမန္မာျပည္ကMasterအင္ဂ်င္နီယာ၊က်န္တဲ႔နွစ္ေယာက္က ျမန္မာျပည္မွာB-tech ျပီးလို ့စလံုးမွာ
ေက်ာင္းဆက္တက္ေနတဲ ့သူေတြပါ။ တခုပဲလြဲသြားတာက ကိုယ္ကElectrical က သူတို ့က Mechnical ျဖစ္ေနတာေလးတခုပါပဲ၊ ဒါဟာလည္း ေျပာစရာမဟုတ္ပါဖူး ။သူတို ့ေရာက္လာေတာ့ ကိုယ့္အတြက္အားျဖစ္ေစသလို ျမန္မာဆိုတာ အင္ဂ်င္နီယာနယ္ပယ္ထဲအေတာ္မ်ားမ်ားရွိတယ္၊
ျမန္မာဆိုတာအလုပ္သမားေတြၾကီးမဟုတ္ဖူးဆိုတာ Company က လူေတြကို သိသာေစခဲ့ျခင္း
တခုမို ့ဂုဏ္ယူစြာလက္တြဲေခၚခဲ့ပါတယ္။ကိုယ္က ေက်ာင္းျပီးခဲ့တာက electronics ဆိုေပမဲ ့မိဘစီးပြားေရး
ျဖစ္တဲ့ mechanical ကို ငယ္ငယ္ေလးထဲက အၾကြင္းတဝင္ရွိခဲ့တာ၊ Mechanical ,Machine tool ဆိုတာကိုယ္တိုင္လုပ္ခဲ႔ဖူးတာမို႔ သူတို ့အတြက္ စိတ္ကူးေလးေတြအေထာက္အပံ့ေပးနိုင္ခဲ့တယ္။ စက္တလံုးစဆင္ေတာ့မယ္ဆို သူ ့တို ့က ဒီဇိုင္းထုတ္ျပီး ကိုယ့္ဖက္က Control panel ေတြလုပ္ရတယ္။ သူတို ့ဖက္က စက္လံုးပံုေပၚျပီဆို ကိုယ့္ေတြက panel တပ္ျပီးလိုအပ္တဲ့ wiring ေတြလုပ္ရတယ္။
သူတို ့နဲ ့ကိုယ့္ၾကားမွာညိွနိႈင္းစရာက electrical အတြက္ လိုအပ္တဲ ့bracket ေတြပဲ ဘယ္လို လုပ္မယ္ ဘာေတြလိုအပ္တယ္ဆိုတာကို ညီအစ္ကိုေတြ တိုင္တိုင္ပင္ပင္လုပ္ေတာ့ကိုယ္ေတြ ျမန္မာအုပ္စုကို နည္းနည္းေတာ့ ရွိန္လာတယ္ ။ဌာနမွာ တကယ္တန္းဖိုက္ေနရတာက ျမန္မာနဲ ့မေလးအုပ္စုပဲ၊
Companyမွာကြာျခားလာတာကတျခားမေလးအင္ဂ်င္နီယာေတြဆိုတခုခုလုပ္ခ်င္လို ့ေခၚရင္
ေတာ္ေတာ္နဲ ့ဆင္းမလားဖူး ။update လုပ္ခိုင္းရင္လည္းခ်က္ခ်င္းမလုပ္ဖူး ၊မလုပ္ေတာ့ ေနာက္တခါ စက္ထပ္လာေတာ့ မွားေနတဲ ့bracket ေတြပဲထပ္မွာထားေတာ့ အလုပ္လုပ္ရတာအဆင္မေျပဖူး
ကိုယ့္ျမန္မာေတြၾကေတာ့အထက္ေအာက္ရိုေသမူၾကီးသူငယ္သူေလးစားမူရွိေတာ့အေၾကာင္းရွိလို ့ေခၚတာနဲ ့
ခ်က္ခ်င္းဆင္းလာတယ္၊လိုအပ္တာလုပ္ခိုင္းရင္ ခ်က္ခ်င္းလုပ္ေတာ့ ေအာက္ေျခ technician ေတြက သေဘာက်တယ္။ျမန္မာအင္ဂ်င္နီယာေတြလုပ္သမ်ွ စက္ေတြအတြက္ Electrical
လုပ္ဖို ့ကေတာ့ကိုယ့္စီကိုေရာက္တာမ်ားသလို ့ကိုယ့္ကိုပဲေပးလုပ္တယ္။ ညိွနိႈင္းတိုင္ပင္လို ့ရတာရယ္ စက္အတြက္ သူတို ့ေခါင္းစားစရာမလိုတာေၾကာင့္ ကိုယ္ေတြညီအစ္ကိုပဲ လုပ္ရတယ္။ အေတြ ့အၾကံဳ အသစ္ေတြနဲ ့ေတြ ့ရတာရယ္ ဆင္းသက္လာတဲ ့နယ္ပယ္မတူတာေတြရွိတာေၾကာင့္ ကိုယ့္ျမန္မာ
အင္ဂ်င္နီယာေတြမွာလည္းအမွားေတြပါသလို ့စိတ္ကူးစိတ္သန္ေလးေတြမတူေတာ့အဆင္မေျပတာေတြ
ရွိၾကတယ္။အဲ့ဒီအခါမ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ကိုယ္သူတို ့ဖက္ကေန ရပ္တည္ျပီး အပင္ပန္းခံေျဖရွင္းေပးတယ္။
ကိုယ့္ျမန္မာေတြအေျပာမခံရေအာင္အတတ္နိုင္ဆံုးကူညီေပးခဲ့တယ္။ကိုယ္သူတို ့ကိုအျမဲတမ္းေျပာျပခဲ့တာ 
ကိုယ္ဘာေၾကာင့္ ဒီ company ကိုေရာက္လာတယ္၊ ဘယ္လိုေရာက္လာတယ္ဆိုတာကို ၾကံဳတိုင္းေျပာျပျဖစ္ခဲ့တယ္။ဒါဟာလည္းကိုယ္ရည္ေသြးေျပာခ်င္တာမဟုတ္ပါဖူး။ ဘယ္လိုအခက္အခဲေတြနဲ ့ဘယ္လိုေတြလုပ္ျပခဲ့လို ့အခုလို ဒီေနရာမ်ိဳးကို ေရာက္ခဲ့ရျပီး ျမန္မာေတြကို အထင္မေသးရျခင္းအေၾကာင္းကို ေျပာျပခဲ့တယ္။ ကိုယ့္လိုပဲ သူတို ့ကိုလည္းအထင္ၾကီးေစခ်င္တယ္။
မလုပ္တတ္ဖူး၊မသိဖူးဆိုတာကို မျဖစ္ေစခ်င္တာကိုယ့္ဆႏၵအမွန္ပါ။ ကိုယ့္တုန္းက ဒီ company မွာ
အဌားအလုပ္သမားတရက္(၂၄)ေဒၚလာဘဝ၊ စေန တနဂၤေႏြ လုပ္လည္း (၂၄)က်ပ္ဘဝနဲ ့ အေဆာင္မွာ
ဆင္းဆင္းရဲရဲေနခဲ့ရာက supervisor ၊ manager ေတြ ၾကိဳက္ေအာင္လုပ္ျပခဲ့လို ့ Spass ေလးရ Company ဝန္ထမ္းျဖစ္လာ ျပီးေတာ့ PR ျဖစ္ရျပီး အခုလို compnay မွာ ေနရာေလးတခုရလာခဲ့တာပါ။
ၾကံဳတိုင္းဆိုသလို ေျပာျပျဖစ္တာက မင္းတို ့ကို ကူညီတာ ဘာပုဂိၢဳလ္ေရးမွမပါဖူး။ ဘယ္သူမို ့လို ့ ဘယ္ဝွာမို ့လို ့ဆိုတာမရွိဖူး။ဒီCompanyသမိုင္းစဥ္တေလ်ွာက္မွာ ျမန္မာကနာမည္တလံုးနဲ ့ေနလာတာမို ့
ျမန္မာေတြ နာမည္မပ်က္ေအာင္ ျမန္မာဆိုတာ တတ္သိနားလည္တဲ့ ေကာင္ေတြဆိုတာ
ျမန္မာဆိုတာ အလုပ္သမားေတြၾကီးပဲ မဟုတ္သလို သူမ်ားေတြကို ခိုင္းနိဳင္တဲ့ အင္ဂ်င္နီယာေတြလည္းရွိတယ္ဆိုတာ သိေစခ်င္လို ့မင္းတို ့ကို တတ္စြမ္းသမ်ွ ကူညီေထာက္ပံ့ေနတာလို ့လမ္းျပသြန္သင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္တခုက ေအး.....မင္းတို ့ကငယ္ေသးတယ္ ပညာဂုဏ္နဲ ့လုပ္စားကိုင္စားရမဲ့အခ်ိန္ေတြရွိေသးတာမို ့ဘယ္ေတာ့မွ Company တခုထဲမွာတိုးတက္မႈမရွိပဲနဲ႔ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွမေနနဲ ့ ေျပာင္းစရာရွိတာေျပာင္း ၊ ငယ္တုန္းအခ်ိန္မွာပဲ လမ္းသစ္ေဖာက္ရမွာမို႔အခြင့္အေရးရရင္ေျပာင္းသာေျပာင္းလို ့အျမဲတိုက္တြန္းခဲ့တယ္။အခုေတာ့လည္း တနွစ္ခြဲဆိုတဲ ့ကာလေလးထဲမွာဆိုးတူေကာင္းဖက္လုပ္လာတဲ ့ညီအစ္ကိုေတြထဲကတေယာက္ေသာညီကေတာ့ အလုပ္သစ္ရလို ့လက္ျပထြက္ခြာသြားခဲ့ေလျပီ။ ေနာင္တခ်ိန္မွာဘယ္သူေတြထြက္ခြာလို ့ဘယ္သူေတြဆက္ရွိေနမယ္ဆိုတာ
ဘယ္သူမွမသိနိုင္ေပမဲ ့ကိုယ့္ကေတာ့ကိုယ့္ေက်းဇူးရွင္လည္းျဖစ္ကိုယ့္ဘဝကိုအေျခခံအလုပ္သမားဘဝကေန အခုလိုအေနအထားမ်ိဳးျဖစ္လာေအာင္ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးခဲ့တဲ့ဒီcompanyမွာ ေသာင္တင္ေက်ာက္ခ်ေနရအံုးမွာပါပဲ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္းကိုယ္တေယာက္တည္းပဲက်န္လို ့ ေနာင္ေရာက္လာမဲ ့ေရႊညီအစ္ကိုေတြရွိခဲ့မယ္ဆိုလည္း ဝမ္းသာစြာလက္ကမ္းၾကိဳလို ့
ျမန္မာေတြနာမည္မပ်က္ေအာင္၊
ျမန္မာေတြနာမည္ေကာင္းရဖို ့၊
ျမန္မာဆိုတာ ဘာလိုလူေတြလည္း ဆိုတာသိေအာင္ေတာ့ 
ကိုယ္....... မင္းတို ့ေနာက္မွရပ္လို ့လမ္းျပသြန္သင္ေနအံုးမွာပါကြာ။

အေမ့သား
(၂၉-၉-၂၀၁၃)
ညီငယ္ မင္းေခါင္ထြက္ခြာျခင္းအမွတ္တရ

Tuesday, March 12, 2013

ခ်စ္သူဖတ္ဖို႕(၃)


နွစ္ေတြသာ
တနွစ္ျပီးတနွစ္
ေျပာင္းလဲလာတယ္
အခ်စ္ေတြကေတာ့ 

မေျပာင္းလဲနုပ်ိဳဆဲ

အသက္ေတြသာ
အိုမင္းရင့္ေရာ္လာတယ္
အၾကင္နာေမတၱာေတြက
မအိုမင္း လန္းဆန္းဆဲ

ရာသီေတြသာ
ေႏြ၊ မိုး၊ ေဆာင္း
ေျပာင္းခ်င္ရာေျပာင္းေနတယ္
နားလည္မွဳ ့ေတြကေတာ့
တသတ္မတ္ၾကည္လင္ေနဆဲ

တေန ့ေန ့မွာ
ကိုယ္သာ ေသသြားမယ္
ကိုယ့္ဝိညာဥ္ရင္ခြင္ေႏြးက
ေထြးေပြ ့ေနဆဲ

တေန ့ေန ့မွာ
ခ်စ္သူသာေသသြားမယ္
ခ်စ္သူရင္ေငြ ့ရနံ
သင္းပ်ံ ့ေနဆဲ

မေသခင္အခ်ိန္မ်ားေတာ့
ဆံျဖဴလို ့သြားၾကိဳး
တုတ္ေကာက္နဲ ့
လမ္းေလ်ွာက္သြားလည္း
ခ်စ္သူအပါး အျမဲခစား
ျပံဳးျပံဳးေလးေနေပးမယ္

အျမင္ေတြမႈန္ဝါး
ဇရာကစကားေျပာလို ့
အေမာေတြမ်ားလာရင္လည္း
ကိုယ့္ေဘးနားက ခ်စ္သူအား
အျပံဳးေလးနဲ ့ ေထြးေပြ ့ခြင့္ေပးပါလို ့
ဆုေတာင္းရင္း..........
သံသရာမဆံုးသမ်ွခ်စ္ၾကမယ္
ခ်စ္သူ........

အေမ့သား
(၁၂-၃-၂၀၁၃)

ခ်စ္သူဖတ္ဖို ့(၁)


ခ်စ္သူေရ....ဒီေန႕မွာက်ေရာက္မဲ႔
ကိုယ္တို႔ရဲ႕ မဂၤလာ(၇)နွစ္ျပည္႔အမွတ္တရအတြက္....

ခ်စ္သူဖတ္ေစဖို႔ ဒီကဗ်ာေလးေရးလိုက္တယ္

၁၉၉၉-၆-၃၀ရက္ေန ့ကစလို ့
စကၠန္ ့ေပါင္း (၁၈၉၂၁၆၀၀၀)စကၠန္ ့
မိနစ္ေပါင္း (၃၁၅၃၆၀၀)မိနစ္
နာရီေပါင္း (၅၂၅၆၀)နာရီ
ရက္ေပါင္း (၂၂၃၂)ရက္
လေပါင္း (၉၃)လ
နွစ္ေပါင္း  (
)နွစ္
ခ်စ္ခဲ ့ၾကျပီးမွ၊

၂၀၀၆-၃-၁၂ရက္ေန ့မွာ
နွစ္ေယာက္တအိပ္မက္ဘဝနဲ ့
နွစ္ေပါင္း (၇)နွစ္
လေပါင္း (၉၆)လ
ရက္ေပါင္း (၂၅၅၅)ရက္
နာရီေပါင္း (၆၁၃၂၀)နာရီ
မိနစ္ေပါင္း (၃၆၇၉၂၀၀)မိနစ္
စကၠန္ ့ေပါင္း (၂၂၀၇၅၂၀၀၀)စကၠန္ ့
ေသတူရွင္မကြာ
ေအးအတူပူအမ်ွ ေနခဲ့ၾကတာ  
သကၠလပ္ ရတုတိုင္ေလျပီ။

သကၠလပ္ရတုမွစျပီး
ေနာင္ရတုေပါင္းမ်ားစြာ
နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ
လေပါင္းမ်ားစြာ
ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ
နာရီေပါင္းမ်ားစြာ
မိနစ္ေပါင္းမ်ားစြာ
စကၠန္ ့ေပါင္းမ်ားစြာ
စြယ္ေတာ္ရြက္လို
မခြဲတူယွဥ္လ်က္
ခ်စ္လ်က္ပါ ကေလးငယ္ရယ္။

အေမ႔သား
(၁၂-၃-၂၀၁၃)

ခ်စ္သူဖတ္ဖို႔ (၂)



ခ်စ္သူေရ....ဒီေန႕မွာက်ေရာက္မဲ႔
ကိုယ္တို႔ရဲ႕ မဂၤလာ(၇)နွစ္ျပည္႔အမွတ္တရအတြက္....
ခ်စ္သူဖတ္ေစဖို႔ ဒီကဗ်ာေလးေရးလိုက္တယ္
ဒီဇာတ္လမ္းေလးထဲကလို...ဆံျဖဴသြားက်ိဳးတဲ႔အထိ
ခ်စ္ၾကမယ္ေနာ္.....ခ်စ္သူ










(၃၀-၆-၁၉၉၉)
 


ညီမေလးလို အခ်စ္မ်ိဳးနဲ ့
ခ်စ္ခဲ့ရျပီးမွ တိတ္တခိုး
ေပါက္ဖြား ရင္ထဲက
ခ်စ္စကားေတြ ဖြင့္ေျပာခဲ့တဲ ့
ေရႊသန္လ်င္ကြ်န္းက
က်ိဳက္ေခါက္ဘုရားကိုေရာ
မင္းမွတ္မိေသးရ့ဲလား ။ ။

မနက္ဆို (၃)လမ္းၾကားကေစာင့္လို ့
မင္းေက်ာင္းသြားခ်ိန္ေလး
မင္းေဘးမွာမခြဲအတူေနျမဲ
မင္း ျခင္းေလးကိုဆြဲေပးခဲ့လို ့
သူငယ္ခ်င္းမ်ားက
ျခင္းဆြဲလို ့ကင္မြန္းတက္
အျပံဳးမပ်က္ပဲ
အပါးေတာ္ျမဲေနခဲ့တာေရာ
မင္းမွတ္မိေသးရ့ဲလား ။ ။

မင္းေက်ာင္းကိုေရာက္ေတာ့
မင္းကေက်ာင္းထဲသြား
ကိုယ္က အေဆာင္မွာဖဲရိုက္
မင္းမၾကိဳက္ေပမဲ ့
မင္းပိုက္ဆံအိတ္ကိုယ့္ကိုေပးလို ့
ဒီဖက္တျခမ္းကပဲသံုးလို ့
ေျပာခဲ့တာေရာ
မင္းမွတ္မိေသးရ့ဲလား ။ ။

မင္းအိမ္ကိုအလည္လာ
မင္းမသိတဲ ့
Drawingေတြ သင္ေပးရင္း
မင္းလက္ကေလးကိုကိုင္
မင္းနားမွာအတူထိုင္လို ့
ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တာေရာ
မင္းမွတ္မိေသးရ့ဲလား ။ ။


အတန္းလစ္ျပီး
ျမိဳ ့ထဲအသြား
ပန္းဆိုးတန္းမွတ္တိုင္မွာ
မင္း အေဖ ကားထိုးအဆိုက္
မင္းကိုအတင္းတြန္းလို ့ေျပးပုန္း
ပန္းျခံဳၾကားက ကိုယ့္အျဖစ္ကိုေရာ
မင္းမွတ္မိေသးရ့ဲလား ။ ။

ကထိန္မွာတူစံုယွဥ္တြဲ
ထီး သကၤန္း အစံု
လွဴတန္းခဲ ့ျပီး
မင္းမိဘေတြလာလို ့
နာမည္ေတြေျပးကာရတဲ ့
ကိုယ္တို ့လမ္းက ကထိန္ပြဲကိုေရာ
မင္းမွတ္မိေသးရ့ဲလား ။ ။

သၾကၤန္မွာ မင္းတို ့အိမ္ကကားနဲ ့
ေလ်ွာက္လည္ၾကေတာ့
ေအးလို ့တုန္ေနတဲ ့မင္းကို
မင္းအမ်ိဳးေတြမသိေအာင္
ရင္ခြင္ထဲေထြးဖက္
အေႏြးဓါတ္ေပးခဲ့တာေရာ
မင္းမွတ္မိေသးရ့ဲလား ။ ။
..........................
..........................
..........................
မင္းမွတ္မိေသးရ့ဲလား
ကိုယ့္မွာေတာ့ ေျပာစရာေတြ
အမ်ားၾကီးက်န္ေသးတယ္
တူစံုလက္တြဲေပ်ာ္ျမဴးခဲ့တဲ ့
ခ်စ္သူဘဝ (၇)နွစ္တာကာလအတြက္ေပါ့

(၁၂-၃-၂၀၀၆)
 

အခုေတာ့
နွစ္ေယာက္တစ္ဘဝတည္ေထာင္လို ့
မင္းေဘးမွာ အျမဲတမ္းအတြက္
ကိုယ္ရံေတာ္တပ္မႉး၊
မင္းအနားက ထာဝရအတြက္
အပါးေတာ္ျမဲ၊
မင္း နာမက်န္းေတာ႔ မင္းအတြက္
အၾကင္နာသမားေတာ္၊
မင္းေစရာ ညြန္းဖို ့အတြက္
မင္းအလိုလိုက္ မင္းအၾကိဳက္ေဆာင္ရင္း
ကိုယ္႔အလိုလိုက္ ကိုယ္အၾကိဳက္ေဆာင္
သကၠလပ္ရတုတိုင္လို႔
မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္
(၇)နွစ္ျပည္႔ခဲ႔ေလျပီ။ ။

မရွိေတာ့လည္း အတူတူ
ရွိေတာ့လည္းအတူတူ
မင္းငိုရင္ ကိုယ္အားေပးနွစ္သိမ့္
မင္းေပ်ာ္ေတာ့ ကိုယ္ၾကည္နဳး
ကိုယ့္ အတြက္ မင္းက အနာဂတ္
ကိုယ္ ့အတြက္ မင္းက လင္းေရာင္ျခည္
ကိုယ္ ့အတြက္  ကိုယ္လိုခ်င္တဲ ့
တို ့ရင္ေသြး. မင္းမေမြးေပးနိုင္ေပမဲ ့
ကိုယ္ စိတ္မညစ္ဖူး ခ်စ္သူ
ကိုယ္ အားမငယ္ဖူး ခ်စ္သူ
ကိုယ္ ဝမ္းမနည္းဖူး ခ်စ္သူ
ကိုယ့္နားမွာ မင္းရွိ
မင္းနားမွာ ကိုယ္ရွိေနရင္
အရာရာျပီးျပည္႔စံုပါတယ္။
သကၠလပ္ရတုမွစျပီး
ေနာင္ရတုေပါင္းမ်ားစြာျဖတ္သန္းလို ့
မခြဲအတူလက္တြဲဆက္ခ်စ္ၾကမယ္......... ခ်စ္သူ


(၁၂-၃-၂၀၁၃)


အေမ႔သား
(၁၂-၃-၂၀၁၃)

Sunday, March 10, 2013

အပယ္ ခံေန႔ ( သို ့).သတ္ပံု မွားတဲ့ေန ့



ေမာင္မ်ိဳးေရ...........
ေမာင္မ်ိဳး....................” ဗ်ာ”

ေခၚသံကို ျပန္ထူးရင္း  ဘယ္သူလဲဗ်ိဳ ့ ဟု ျပန္ေပးမိသည္။
ဦးတင္ဝင္းနဲ ့ဦးလွေသာင္းတို ့ ကိုၾကီးဟု. ညီမငယ္ အိမ္ေရွ့မွလွမ္းေအာ္သည္။
လာျပီ ......လာျပီ.........ဗ်ိဳ ့
ကေသာကေမ်ာ အဝတ္အစားဝတ္ျပီး အိမ္ေရွ့ထြက္ေတာ့ ဦးေလးၾကီး နွစ္ေယာက္
ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းနွစ္ေယာက္ ေဘာ္ေဘာ္နွစ္ေယာက္ေပါ့
ဦးတင္ဝင္းက (၆၀)ေက်ာ္....
ဦးလွေသာင္းက (၇၀)နီးနီး .....က်န္ေသးတယ္ဗ်
ဦးထြန္းနိဳင္.....    သူက ေတာ့ (၅၇)ေလာက္ရွိမည္၊
သူတို ့(၃)ေယာက္သည္ ကြ်န္ေတာ္နဲ ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္
သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆိုပါေတာ့ .........ဪ ကြ်န္ေတာ္အသက္ကေတာ့
(၂၅)ေတာင္မျပည့္တန္ေသးပါ.....

ခုလည္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္သြားဖို ့လာေခၚျခင္းသာျဖစ္ရမည္။
ဟာ........ ဦးတင္နဲ ့ဦးေလးလွ.......   ဆိုဗ်ာ........ .....ဘာကိတ္
ဆို လည္း မလုပ္နဲ ့  ဘာကိတ္ေတြညာကိတ္ေတြလည္းမလုပ္နဲ ့ ျမန္ျမန္လာဆိုင္သြားမယ္၊
ဟိုေကာင္ ထြန္းနိဳင္ ဆိုင္မွာေစာင့္ေနတယ္။

ဪ..... ေမာင္မ်ိဳး မင္း လက္နက္ေတြယူလာအံုး၊ မင္းေရာ ဘာဂြင္ေတြ ေတြ ့ထားေသးလဲ။
ဟိုေကာင္ကေတာ့ အပိုင္လို ့ေျပာတာပဲကြ........
ဒါဆို ခဏေလး သြားယူလိုက္အံုးမယ္...... ေျပာေျပာဆိုဆို ကြ်န္ေတာ္ အိမ္ေပၚေျပးတက္ျပီး
အခန္းထဲက လက္နက္ကိရိယာေတြယူျပီး ျပန္ထြက္လာခဲ့သည္။
ကဲ .....သြားမယ္ဦးေလး..

(၃) ေယာက္သား လမ္းထိပ္က ေမာင့္လက္ဖက္ရည္ဝိုင္းဆိုင္ေလးသို ့ခ်ီတက္ခဲ ့ၾကသည္။ ဆိုင္ေရွ့ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို ့ရဲ ဘံု....... တနည္းအားျဖင့္ ဗိမၼာန္  
တမ်ိဳးေျပာေတာ့ ဘူမိနသံ ေနရာ ဆိုင္ေထာင့္ေလးမွာ ဦးထြန္းနိဳင္က ေနရာယူလ်က္
ဦးေလးတို ့ကလည္း ၾကာလိုက္တာဗ်ာ.........
ေမာင္မ်ိဳး ကို ဝင္ေခၚေနတာဟ........ မင္းကလည္း  ခဏေလးေစာင့္ရတာကို ျဖစ္ေနလိုက္တာကြာ
ညီေလးေရ. ......လက္ဖက္ရည္ (၃)ခြက္ေဟ့.......
ဦးထြန္းနိုင္က လက္ဖက္ရည္လွမ္းမွာ ကြ်န္ေတာ္တို ့က ေနရာကိုယ္စီ ယူလိုက္ၾကသည္။
ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း အိမ္ကယူလာေသာ လက္နက္မ်ားကို စားပြဲေပၚ တင္လိုက္သည္။

ဦးထြန္းနိုင္က သူရ့ဲ လက္နက္တခ်ိဳ ့ေျမပံုတခိ်ဳ ့ထဲမွာ ဆြဲထုတ္ျပီး........
အေနအထားကေတာ့ အပိုင္ပဲဗ် ....ဒီဂြင္...... ဒီလမ္းေၾကာင္းကို ေစာင့္ၾကည့္ေနတာ
(၄)နွစ္ေလာက္ရွိျပီဗ်၊  ဒီတခါကေတာ့ အပိုင္ပဲ  ဒီမွာၾကည့္ ့ဆိုျပီး...........
လမ္းေၾကာင္းက..... ဒီကစမယ္၊ ျပီးေတာ့ ဒီဖက္ကိုလာတယ္ ေနာက္ေတာ့ ဒီထိပ္ကိုျပန္ေရာက္ အခုဒီကိုေသခ်ာေပါက္လာရေတာ့မယ္။ ေစာင့္ျပီး အပိုင္သိမ္းရံုပဲ ....ဟုတ္ေတာ့အေတာ္ဟုတ္သည္ သူေျပာသြားျပသြားတဲ ့အေနအထားကေတာ့  အခ်ီၾကီးပဲ......

ေမာင္မ်ိဳး မင္းဖက္ကေရာ ဘာထူးျခားေသးလဲ
?
သိပ္အထူးျခားေတာ့မဟုတ္ဖူး... တခ်က္ေကာင္းေလးေတြေတာ့ရွိတယ္၊သတိေတာ့ထားရမဲ ့
အေနအထားေလးေတြ... ဂြင္ အေသးေလးေတြပါ။ ဦးထြန္းနိုင္ ဂြင္ေလာက္ေတာ့ မမိုက္ပါဖူး၊
ေအးျပစမ္းပါအံုး .......မင္း အေနအထားေလးေတြ၊ ကြ်န္ေတာ္ ဟာေလးေတြကသိပ္အၾကာၾကီးမဟုတ္ဖူးဗ်
အနီးကပ္ေလးေတြ တခ်က္ေကာင္းေလးေတြပါ၊ ဒါေပမဲ ့မိလိုက္ရင္လည္း  အျပတ္ပဲေနာ္......

ဒီမွာၾကည့္..... ကြ်န္ေတာ္လည္း ကြ်န္ေတာ္လက္နက္ေတြ၊ေျမပံုေတြထုတ္ျပီး
ဒီေကာင္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ျငိမ္တယ၊္ သူျပီးရင္ျပီးတယ္၊သူက ဟိတ္...ဆို လွည့္ၾကည့္စရာကိုမလိုတာ လႊတ္သာပစ္လိုက္ဗ်ာ ......အဲ့ေလာက္စိတ္ခ်ရတာ ကဲ... ကဲ ဒါဆိုလည္း ေနာက္ဆံုးပိတ္ေလးလုပ္လိုက္ၾကကြာ၊ ရက္ကနီးေနျပီ. ဒီေန ့(၁၃)ဆိုေတာ့ ေနာက္ (၃)ရက္ပဲလိုေတာ့တာကြ။ ဦးေလးတင္နဲ ့ဦးေလးလွက ဝင္ေျပာရင္းကြ်န္ေတာ္တို ့စီမံကိန္းအတြက္
အဆံုးအျဖတ္လုပ္ရန္ ေလးေယာက္သားေခါင္းခ်င္းဆိုင္လိုက္ၾကသည္။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ကြ်န္ေတာ္မ်က္ဝန္းေထာင့္မွ အရိပ္တခုလွမ္းေတြ ့လိုက္ရသည္။
သတိထားမိတာေတာ့ ဆိုင္ကိုစဝင္လာကတည္းက ကြ်န္ေတာ္တို ့ေဘးခံုမွာထိုင္ေနတဲ ့ ကုလားတယာက္ကိုျဖစ္သည္။ကြ်န္ေတာ္တို ့ေျပာသမ်ွ နားစြင့္ေနသလို၊ တခ်က္တခ်က္ လွမ္းလွမ္းၾကည့္ေနသလို ခုလည္း ေနာက္ဆံုးအဆံုးအျဖတ္အတြက္ ေရြးခ်ယ္ေတာ့မည္ဆိုမွ
ဒင္းက တခ်က္ ထျပီး ေစာင္းငဲ့ၾကည့္ျပန္သည္၊ ဖ်တ္ကနဲ ့လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မသိသလိုနဲ ့
တဖက္သို ့လွည့္သြားသည္။
 
ကြ်န္ေတာ္တို ့လည္း  ကဲ.... ဒီအစီအစဥ္နွစ္ခုေတာ့ မလုပ္ဖူးကြာဆိုျပီး ဦးထြန္းနိုင္ကမွင္နီနဲ ့ဝိုင္းလိုက္သည္။
က်န္တဲ့နွစ္ခုေတာ့  အပိုင္လုပ္မယ္ကြာဆိုျပီး အဆံုးအျဖတ္ယူလိုက္ၾကသည္။ ေဘးဝိုင္းကကုလားလည္း ဆတ္ကနဲ ့တခ်က္ၾကည့္ျပီး  မသိသလို လက္ဖက္ရည္ဆက္ေသာက္ေနသည္။
ကြ်န္ေတာ္တို ့(၄)ေယာက္လည္း အသီးသီးလမ္ခြဲခဲ့ၾကသည္၊ သတ္မွတ္ထားတဲ ့ရက္ကိုေရာက္ခဲ႔ေပမဲ ့
ကြ်န္ေတာ္တို ့စီမံကိန္း မေအာင္ျမင္ခဲ႔ပါ။ဒါဟာလည္း သိပ္မထူးဆန္းေတာ႔ေပ။ အဆင္ေျပတဲ႔အခါရွိသလို
မေျပတာလည္းရွိနိုင္ျခင္းပင္။ေနာက္ေတာ႔လည္းထံုးစံအတိုင္းလက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကိုလာေနာက္စီမံကိန္းေတြ
အတြက္အစီအစဥ္သစ္ေတြထပ္ဆြဲၾကရင္းန႔ဲ ေလးေယာက္သားဟုတ္ေနၾကသည။္

ဦးေလးတို႔ေရ.......အိမ္ကထြက္လာတာလည္း အေတာ္ၾကာျပီ.....
ကဲ. ......ဒီေန ့ေတာ့ ေတာ္ျပီ ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး ......ညီေလးေရ ရွင္းမယ္ေဟ့.....  စားပြဲထိုးေလးကို လွမ္းေခၚေတာ့...... ေကာင္ေလးက အစ္ကို  ဟိုဖက္ဝိုင္းက အစ္ကိုက  အားလံုးရွင္းျပီးသြားျပီတဲ့.......
ေဟ................... ဘယ္သူလဲကြ...?
တို ့အသိလား .......ေမးေမးေျပာေျပာလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကုုလားမိသားစုတစ္စု
ကုလားကျပံဳးျပီး လက္ျပသည္၊ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေရာေယာင္ျပန္ျပံဳးျပီး လက္ျပန္ျပမိသည္။
ခဏၾကာေတာ့ ကုလားက သူ ့မိန္းမဟုထင္ရေသာ ကုလားမကို တိုးတိုးေျပာျပီး ကြ်န္ေတာ္တို ့ဝိုင္းသို ့ထလာသည္။ ေရာက္လာေတာ့ ......ဆရာ ကြ်န္ေတာ္ကိုမွတ္မိလား...
ကြ်န္ေတာ္ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္သည၊္........မမွတ္မိပါ လံုးလံုးမသိ.... ေသခ်ာတာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အသိထဲကမဟုတ္တာပဲ.....
ဦးေလးတင္............. သူကိုသိလားဟု ေဘးက ေဘာ္ေဘာ္ေတြေမးေတာ့လည္း
ငါတို ့လည္းမသိဖူးကြ၊.. ထားပါေတာ့ မင္းက ငါတို ့ဖို ့ပိုက္ဆံဘာလို ့ရွင္းတာလဲ....
ဆရာတို ့က ကြ်န္ေတာ့္ေက်းဇူးရွင္ေတြမို ့ပါ၊ ကြ်န္ေတာ္ေတာင္ဒီေလာက္ရတယ္ဆိုမွေတာ့ာ
ဆရာတို ့လည္း  ေထာ္ျပီေပါ့  ဟုတ္တယ္....... မဟုတ္လားဆရာ

ေနစမ္းပါအံုး........မင္းက ဘာေတြလာေျပာေနတာလဲ
ေသေသခ်ာခ်ာရွင္းရွင္းလင္းလင္းေျပာစမ္းပါကြာ  .......ဒီလိုဆရာ
ကြ်န္ေတာ္ ဆန္အိတ္ခြံေတြဝယ္တယ၊္ ျပီးေတာ့ျပန္ေရာင္းတယ္...
အဆင္မေျပဖူးဆရာ. အိမ္မွာကေလးကလည္း(၃)ေယာက၊္ေယာက္ကၡမကလည္းျဗစ္ေတာက္ျဗစ္ေတာက္နဲ ့
အေတာ္စိတ္ညစ္ေနတာ.....
ဟိုတပတ္က ဒီလက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ လက္ဖက္ရည္ဝင္ေသာက္ေနတံုး
ဆရာတို ့ေျပာစကားေတြၾကားေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းကိုသိခ်င္လာတယ္၊
ဒါေၾကာင့္ အသာေလး ခိုးနားေထာင္လိုက္၊ မသိမသာေလး ခိုးၾကည့္လိုက္လုပ္ေနတာေလ
ဒီဆရာေတာင္ ကြ်န္ေတာ္ကို သကၤာမကင္းျဖစ္ေနေသးတယ္ေလ.....
ျပီးေတာ့ ဆရာတို ့သြားခါနီးမွာ ဆရာတို ့စာအုပ္ေပၚၾကည့္လိုက္ေတာ့
မွင္နီနဲ ့ဝိုင္းထားတဲ့ ဂဏန္းနွစ္ကြက္ေတြ႔တယ္ဆရာ...ကြ်န္ေတာ္လည္းမွတ္ထားျပီး
ရပ္ကြက္ထဲေရာက္ေတာ႔ အပိုင္ဆိုျပီး ကြ်န္ေတာ့္ရွိတဲ ့ပိုက္ဆံနဲ ့
ေအာလိုက္တယ္ဆရာ... ထင္တဲ ့အတိုင္းပဲ မွင္နီနဲ ့ဝိုင္းထားတဲ ့အထဲက
ဂဏန္းတခုက ထြက္သြားတယ္ေလ၊  မွင္နီနဲ ့ဝိုင္းထားမွေတာ့ ေသခ်ာတာေပါ့ဆရာ....
မဟုတ္ဖူးလား...... အခုဆို ေယာကၡမလည္း ပါးစပ္ပိတ၊္ မိန္းမ ကလည္း
အနဲ..... အနဲ...နဲ ့ဖူးဖူးမႈတ္ထားတယ္ဆရာ၊   ဆရာတို ့ကို ေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္၊
ကန္ေတာ့ေတာင္ ကန္ေတာ့ခ်င္တယ၊္ ကုလားေျပာေနေသာ စကားမ်ားကို
ကြ်န္ေတာ္တို ့ေလးေယာက္ မၾကားတခ်က္ ၾကားတခ်က္ျဖင့္ နားေထာင္ေနမိသည္။

ကုလားကထပ္ျပီးေတာ့ ဆရာတို ့ေရာ ဘယ္ေလာက္ဖိုးေတာင္ေပါက္လဲဟင္..... လိုထပ္ေမးေတာ့
ကိုေရႊကုလားရယ္...... ေတာ္ပါေတာ့ကြာ. မင္းၾကည့္ျပီး ထိုးလိုက္တဲ ့အကြက္ မွင္နီဝိုင္းထားတဲ႔အကြက္က ငါတို ့ရ့ဲ ပယ္ဂဏန္းကြ...........ပယ္ဂဏန္း သိရဲ႕လား ကိုေရႊကုလားရယ္ ......      
ကုလားလည္း........ဗ်ာ...... တလံုးပဲေျပာနိုင္ျပီး သူ ့ဝိုင္းကိုကုပ္ကုပ္ေလးျပန္သြားထိုင္ေနလိုက္ေတာ႔သည္

ကြ်န္ေတာ္တို ့ဝိုင္းလည္း အတန္ၾကာတိတ္ဆိတ္ျပီး  တေယာက္မ်က္နွာ တေယာက္ၾကည့္ျပီး
ဝါးလံုးကြဲ ရယ္ေမာမိလိုက္ၾကေလသည္။

ေလးစားစြာျဖင္႔
အေမ႔သား

Sunday, February 24, 2013

လူ...စက္ရုပ္



မနက္ခင္း ေနမင္းနဲ ့အတူထြက္
ညေမွာင္ကာမွအိမ္ကိုျပန္
လူလိုလို စက္ရုပ္
စက္ရုပ္လိုလို လူ
ငါ႔လို လူစက္ရုပ္
တကုတ္ကုတ္နဲ ့လုပ္ေနရေပါ့။

မ်ားျပားလွတဲ ့
ငါ့လို လူစက္ရုပ္ေတြ
တင္သြင္းလို ့ လည္ပတ္
မရပ္နားတဲ ့ဒီစက္ရံုထဲ
Bell  သံၾကားရင္ ... လုပ္
Bell  သံၾကားရင္.... နား
Bell  သံၾကားရင္..... စား
Bell  သံၾကားရင္..... သြား
Bell. သံတိတ္မွ .......အိမ္ျပန္
အိပ္တန္းဝင္ ဌက္ေတြနဲ ့အတူေပါ့

တေန ့တာလည္ပတ္
တပတ္ဆိုတာ (၇)ရက္လား
စေန ၊ တနဂၤေႏြ ဆိုတာ
ျပကၡဒိန္ေပၚက အမွတ္အသား
တေန ့၊ တပတ္၊ တလ ၊တနွစ္
ရာသီေတြသာကုန္ဆံုး
သကၠရာဇ္ေတြေျပာင္းလို ့
အခုဆို (၂၀၁၃)ကိုေရာက္ခဲ ့ျပီ။

အခုေတာ့. ငါသိလိုက္ျပီ
င့ါလက္ေတြေနွးလာျပီ
ငါ့ေျခေတြေလးလာျပီ
ငါ့အသံေတြမမွန္ေတာ့
ငါ့အျမင္ေတြေဝဝါး
ငါ့မွတ္ညဏ္ေတြမေကာင္းေတာ့
ငါ့အတြက္အခ်က္ေတြ မွားယြင္းလာျပီ။

ေဟာ..... Bell သံၾကားရျပီ

လုပ္ငန္းခြင္ဝင္ရျပီ
မလႈပ္ခ်င္တဲ ့ငါ ့ခႏၶာ
အားယူကာထလို ့
ေလးလံတဲ ့ လက္
ေနွးေကြးတဲ ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ ့
မမွန္ေတာ့တဲ ့အသံကိုထိန္းခ်ဳပ္
ေဝးဝါးမႈေတြေဘးထုတ္လို ့
ငါ႔လို လူစက္ရုပ္
တကုတ္ကုတ္လုပ္ရအုံးမွာေပါ့


တကယ္ေတာ့ ငါ နားသင့္ျပီ
တကယ္ေတာ့ ငါ နားသင့္ပါျပီ
အင္း ! အခုေတာ့
မနက္ျဖန္အတြက္
ေမွးစက္လို ့အိပ္ရင္း
အားသြင္းလိုက္အုန္းမယ္။


ေလးစားစြာျဖင့္
အေမ့သား

ဖြေမာင္း......


ေမာင္း.....

တီးၾကည္ပါလား....
လူသူစုရုံးဖို႕အတြက္ေလ...
အခု..မလိုေတာ႔ဖူး
အရင္တုန္းကေတာ႔
ေျပာခ်င္တာေတြကို
ေမာင္းတီးျပီးေျပာရတယ္၊
ေၾကာ္ျငာရတယ္.....
အခု...မလိုေတာ႔ဖူး....
အတင္းေျပာခ်င္လား
သတင္းေျပာခ်င္လား
ဆဲခ်င္လား
ကဲခ်င္လား
ဆိုခ်င္လား
ငိုခ်င္လား
ေရးခ်င္လား
ေပးခ်င္လား
ေမြးျပီလား
ေမြးမွာလား
ေသာက္မွာလား
ေမွာက္မွာလား
ေဖာ္မွာလား
ခြ်ွတ္မွာလား
လုပ္ခ်င္တာလုပ္ဖို႔
အခု...ရွိတယ္....
ေမာင္း ေတာ႔ ေမာင္းပဲ
ရုိးရုိးေမာင္းေတာ႔မဟုတ္
ဖြေမာင္း....
ဖြဘြတ္ေပၚတက္တက္ထုရတဲ႔
ဖြေမာင္း....ဒူ...ဒူ....ဒူ...ဒူ


အေမ႔သား

Saturday, February 16, 2013

အမည္နာမဆိုတာ




မိဘနဲ ့တဂိုဏ္းထဲထားျပီ အာစရိယအႏြယ္ဝင္ျဖစ္တဲ ့ဆရာ.........
ကြ်န္ေတာ္ သူငယ္တန္း ေလာက္ကတဲ႔ကဆရာစီမွာ စာသင္ခဲ့ရသည။္ တခါတရံ အတန္းပိုင္ျဖစ္ျပီး
အျမဲတမ္းအတြက္ကြ်န္ေတာ္ရ့ဲ က်ဳရွင္ဆရာျဖစ္ခဲ႔ပါသည္။ စာအသင္အျပအလြန္ေကာင္းပါသည္။
ဆရာသည္ ယမကာမွီဝဲျခင္းကိုနွစ္သက္သည္။ စာေမးပြဲေအာင္တိုင္း၊ ကြ်န္ေတာ္ဆုရတိုင္း ဆရာ့အတြက္ဂုဏ္ျပဳပြဲကအေဖနဲ ့့အတူ့အိမ္မွာ ယမကာဝိုင္းဖြဲ ့ကာဧည့္ခံျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ေနာက္ေန ့တိုင္ေအာင္
ဆရာသည္ အရွိန္ေကာင္းေနတတ္ျပီး မနက္ေက်ာင္းလာလ်ွင္ တိုက္ပံုၾကီးပခံုးေပၚတင္လို ့ေကာင္းေနတတ္သည္ကို မွတ္မိေနပါေသးသည္။
ဒါဟာ အမွတ္ရေနေသးတဲ ့ကြ်န္ေတာ့္ဆရာနဲ ့ကြ်န္ေတာ့္ရ့ဲငယ္ဘဝပါ
အဓိကေျပာျပခ်င္တာက ဆရာ႔မိသားစု အေၾကာင္းေလးပါ…..
အေဖရ့ဲ အလုပ္ရံုေလး  ေအာင္ေဇယ် (၅)လမ္းထဲ ေျပာင္းလာသည့္အခ်ိန္မွစျပီး ဆရာ့မိသားစုအေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္သိခြင့္ရခဲ႔သည္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း (၁၀)တန္းေအာင္ျပီးေတာ့ တကၠသိုလ္မတက္ခင္အခ်ိန္ေလးမို ့ အေဖ့အလုပ္ရံုမွာဝင္ေရာက္ကူညီေပးေနခ်ိန္၊ အေဖ့အလုပ္ရံုသည္ ဆရာ့အိမ္နွင့္မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္တြင္ျဖစ္သည္။
ဆရာသည္ စာေတာ္ေသာ မွတ္ညဏ္ေကာင္းေသာကြ်န္ေတာ့္ကိုေတာ့ ခ်စ္ခင္သည္။
အလုပ္ရံုစေျပာင္းျပီး အလုပ္စလုပ္တဲ ့ပထမေန ့မွာ ပထမဦးစြာၾကားလိုက္ရတဲ႔အသံမ်ားေၾကာင့္ ကိုယ္ေရာက္ေနတဲ႔ ေနရာကိုေတာင္ ျပန္ၾကည့္မိသည္။ ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့ တိရစာၦန္ရံုမ်ား ေရာက္ေနသလားေပါ့၊
ဆရာကေတာ္၏ က်ယ္ေလာင္ေသာအသံက နားထဲ စူးရွစြာဝင္လာသည္။
ဘိုေၾကာင္၊ ဘိုက်ား၊ မိၾကြက၊္ မိယုန၊္ ပူးမ၊ ဝက္မ၊ ငႏြား အိပ္ရာကမထေသးဖူးလား…….
ေသနာေလးေတြ…. ေသနာမေလးေတြ…….. ငါ့မွာေတာ့ ေစာေစာထ ေစ်းသြားဖို ့ျပင္ရဆင္ရ
ေက်ာင္းသြားၾကဖို ့ထၾကေတာ့၊ ဟိုေသနာၾကီးကလည္း ညကအမူးေသာက္လာျပီး ခုထိမထဘူး… တစ္အိမ္လံုး အပ်င္းတက္ေနတာပဲ…  ဆရာကေတာ္ရ့ဲ ပီယဝါစာခ်စ္ဖြယ္ေသာ ဆြဲလဲသံေလးက မနက္ခင္းရဲ့ ဖြင့္ေနၾက
ေန ့စဥ္ေတးသံသာေလးတဲ ့။

သိပ္မၾကာလိုက္ ထပ္ၾကားရျပန္ျပီ။ ဘိုေၾကာင္…… မိၾကြက္ကို ေက်ာင္းသြားပို ့၊ ပူးမ………… လာစမ္း လမ္းထိပ္ေစ်းသြားဝယ္၊ ဟိုေကာင္ဘိုက်ား……….. နင့္အေဖအတြက္ အသုတ္သြားဝယ္ေပး
မိယုန္…….ထမင္းအိုးသြားၾကည့္  ေဟ့ဝက္မ….. ဟိုေကာင္ငႏြား…….စက္ေသနတ္နဲ ့ပစ္သလားေအာင္းေမ့ရတယ္
တရစပ္မရပ္မနားေျပာသြားနိုင္တဲ ့ဆရာကေတာ္ကိုေတာ့ ခ်ီးက်ဳးမိသည္။ၾကာလာေတာ့လည္း နားရည္ေလးဝလာသည္။
ေၾကာင္…က်ား….ၾကြက္….ယုန္….ဝက္….ပူး….ႏြား  
ေတာ္ေသးတယ္.. ဆရာကေတာ္ ထပ္မေမြးေတာ့တာပဲကံေကာင္းသည္။ေတာ္ၾကာ. ေမ်ာက္ေတြ ျခေသၤေတြ၊ဆိတ္ေတြ၊ဆင္ေတြပါ ပါလာနိုင္သည္။

ဒါသည္ မနက္ပိုင္းေတးသံသာပင္ျဖစ္သည္။အသီးသီးေက်ာင္းသြားေတာ့လည္း နားေအးပါးေအးျဖစ္လို ့
တရစပ္ ခ်က္ျပဳတ္ ေလ်ွာ္ဖြတ္ေနတဲ ့ဆရာကေတာ္သည္ စက္ရုပ္တရုပ္အလားထင္ရသည၊္ အကြက္ေစ့ေနတာပဲ။ ညေနပုိုင္းေလးျပန္ေရာက္လာရင္ေတာ့ ျပန္လည္ၾကားရျပန္သည။္
အေမ ဗိုက္ဆာတယ္ ဘာခ်က္လဲ……
အေမ အက်ီ ျပဲသြားျပီ……..
အေမ ဖိနပ္ျပတ္သြားျပီ……..
အေမ စာအုပ္ဖိုးတဲ့……. အေမ……. အေမနဲ ့ စီစီညံညံတစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ေျပာအျပီး
ဆရာကေတာ္ရ့ဲ လ်င္ျမန္လွတဲ႔ လက္က ေဂါက္ကနဲ၊ ဂြပ္ကန၊ဲ ဘုန္းကနဲ၊ေဒါင္ကနဲ… ပတ္ဝိုင္းတီးသလို အားေပးလိုက္သည္။

ဟိုေကာင္ဘိုေၾကာင္… ဗိုက္ဆာရင္သြားစားေပါ့ မီးဖိုထဲမွာ……………….. ေဂါက္
ဘိုက်ား အက်ီျပဲေအာင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ကျမင္းေက်ာထသလဲ….. ဂြပ္
မိၾကြက္ ဝယ္ေပးထားတာမွမၾကာေသး…….……………………………….  ဘုန္း
မိယုန္ရယ္ နင့္အေဖက လစာမေပးေသးဖူး နင္တို ့ကတမ်ိဳး ကဲဟာ……. ေဒါင္
ေဂါက၊္ ဂြပ၊္ ဘုန္း၊ ေဒါင္  အျပီး အသီးသီးထေျပးၾကေလေတာ့သည္။

ညပိုင္းအစီအစဥ္ကေတာ့ ေကာင္းျပီးျပန္လာတဲ ့ဆရာနဲ ့ဆရာကေတာ္ရ့ဲ အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြးပြဲအစီအစဥ္ေပါ့။ မူးလာတဲ ့ဆရာက… ခ်စ္စဖြယ္ ဆရာကေတာ္ကို ….ေဟ့ေကာင္မ ….. ထမင္းစားမယ္.  ဘာခ်က္လဲ…….
ကန္စြန္းရြက္ေၾကာ္၊ ငပိတို ့စရာ….. ဟာကြာ.. တခါလာလည္း ဒါ တခါလာလည္း ဒီဟင္း  တျခားဟင္း
မင္းမခ်က္တတ္ဖူးလားလို ့မူမူးနဲ ့ေျပာလို ့မျပီးခင္ ေသနတ္ထဲ က်ည္ထိုးသံသဲ ့သဲ ့ေလးၾကားလိုက္ရျပီး တရစပ္ပစ္သံကညအခ်ိန္မွာအစပ္မပ်က္တိုးထြက္လာေလသည္။
ေသနာရ့ဲ နင္ေပးတဲ ့လစာ တပဲေျခာက္ျပားနဲ ့ နင္က ဘာစားခ်င္ေသးလို ့လဲ…
နင္ေပးတဲ ့ဒုကၡ(၇) ေကာင္ရ့ဲ ေက်ာင္းစရိတ္ကလည္းရွိေသး…..
တေန ့တေန ့ ဘယ္လို ့စီမံေနရလဲ မေမးပဲ… … ရွင္မူးလာရင္ ေအးေအးေနစမ္းပါေတာ္၊
အဲ ့ဒါေၾကာင့္ အိမ္မျပန္ခ်င္တာ ေျပာလိုက္ရင္  ဒါပဲ….    က်က္သေရကိုမရွိဖူး…..
ေတာက္.... ျပန္လာလို ့မင္းမ်က္နွာ ျမင္ရရင္ စိတ္ကုန္တယ္၊ ဪ. ရွင္က ခုေတာ့ စိတ္ကုန္တယ္ေပါ့
အရင္ကေတာ့ မင္းမွမင္းပါပဲဆို….. ေတာ္ေသးတာေပါ့ စိတ္ကုန္လို ့စိတ္မကုန္ရင္ ထပ္ထြက္လာမဲ႔ဟာေတြအတြက္ ရင္ေလးစရာ…. ဟင္း…ဟင္း…… ရွင္ကသာ စိတ္ကုန္ေန  က်က္သေရမရွိဖူးလို႔ ေျပာေနပါ၊
အခုေနမ်ား လမ္းေလးခြဆံုမွာ ပက္လက္အိပ္ေန တေကာင္မွ ခြေက်ာ္သြားမွာ မဟုတ္ဖူး
အကုန္ဝိုင္းအားေပးလို ့ရွင္ပါ ညစာငတ္သြားမယ္။ ဆရာကေတာ္ရ့ဲ ေနာက္ဆံုးက်ည္ဆန္တေတာင့္ေၾကာင့္
ဆရာ ဘာမွမေျပာနိုင္ေတာ႔ပဲ လက္နက္ခ်ကာကြပ္ပ်စ္ေပၚမွာ ဖလက္ျပသြားေလသည္။ အိမ္ေရွ ့မွာထိုင္ေနၾကတဲ ့ သားသမီးေတြကေတာ့ အေဖ၊ အေမတိုက္ပြဲကို မထူးဆန္းၾကေတာ့ ညစဥ္ၾကားေနက် စကားလံုးမ်ားမို ့ ရိုးအီေနၾကျပီထင္ပါသည္။ ညသည္ ျပန္လည္တိတ္ဆိတ္သြားျပန္သည္၊ကြ်န္ေတာ္လည္း အလုပ္ရံုေလးပိ္တ္လို ့
အိမ္ျပန္လာခဲ႔ေတာ့သည္။ ျပန္လာရာလမ္းမွာေတြးမိသည၊္ ဪ.......သူ ့အိုးနဲ ့သူ ့ဆန္ေတာ့ တန္ေနတာေပါ့ေလ.....

တေန ့ ကြ်န္ေတာ္အလုပ္ရံုေရွ့က ထိုင္ခံုမွာထိုင္ေနတုန္း ဆရာ့သားအၾကီးဆံုးေကာင္ ေၾကာင္…... ဟုတ္တယ္ ဘိုေၾကာင္… လက္ထဲစာရြက္ေလးကိုင္လို ့ထြက္လာေတာ့ ေဟ့ေကာင္ ဘိုေၾကာင္… ဘယ္သြားဖို႔လဲကြ  
အေမ မိတၱဴကူးခိုင္းလို ့သြားကူးမလို ့ ဦးမ်ိဳးတဲ့… ..ဘာသြားကူးမွာလဲကြ…. သန္းေခါင္စာရင္းပါ ဦးမ်ိဳး
ျပစမ္းပါအံုးကြ… ဦးမ်ိဳး ၾကည့္ခ်င္လို ့ဆိုျပီး ကြ်န္ေတာ္ယူၾကည့္လိုက္ေတာ့….. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပစ္မလဲေအာင္မနည္းထိန္းလိုက္ရသည္၊ ဟိုက္ရွားဘား ဟုနုတ္ကထြက္က်လာသည္။
မင္းတို ့ဟာေရာ… ဟုတ္ရဲ့လားကြဟုေစာဒကတက္မိသည္။ ဟုတ္ပါတယ္ဗ်… မေတြ ့ဖူးလား… အေဖနဲ ့အေမနာမည္
သူေျပာမွ ျပန္ၾကည့္မိသည္၊ ဟုတ္ပါသည္… အေဖ ၊အေမနာမည္က ကြ်န္ေတာ့္ဆရာနဲ ့ဆရာကေတာ္နာမည္
မမွားပါ….. မွားေနတာက……….မဟုတ္ဖူး၊ မွားတယ္လို ့လည္းေျပာမရ တခါမွမၾကားဖူးေသာနာမည္မ်ား
ဘယ္သူမွမေခၚေသာနာမည္ေလးမ်ား၊ သန္းေခါင္စာရင္းတြင္ လွပစြာ အစီအရီ၊ အထက္ေအာက္ တညီတညာေလးေတြမို ့ ဆြံအစြာ ၾကည့္ျပီးေတာ့ ျပန္ေပးလိုက္မိသည္။တဆက္တည္း ပါးစပ္က  ရြတ္ၾကည့္ေနမိေတာ့သည္။

ျပည့္မႉးမႉးပိုင္ဝင္းေရႊ
ျပည့္ထူးထူးပိုင္ဝင္းေရႊ
သြန္းနဒီလင္းလက္
ယြန္းဝဒီလင္းလက္
ယမင္းေသာ္တာေရႊ
ယမင္းစႏၵာေရႊ
ျပည့္စံုေအးေရႊ ………..ဟာလွလိုက္တဲ ့နာမည္ေလးေတြ လမင္းမို ့မို ့တို ့ လြန္းထားထားတို ့
ထိုင္ငိုသြားရမဲ ့နာမည္ေလးမ်ားကိုပိုင္ဆိုင္ထားတဲ ့သူတို႔ေလးေတြကို အမ်ားသိတာကေတာ့

ဘိုေၾကာင္
ဘိုက်ား
မိၾကြက္
မိယုန္
ပူးမ
ဝက္မ
ငႏြား ……….ဆိုတဲ ့နာမည္ေလးမ်ားလႊမ္းမိုးေနခဲ႔တာကို ေက်နပ္ေနတဲ ့သူတို႔ေလးေတြ….
ငယ္ေသးလို ့ပဲ ဘာမွမေျပာေသးတာလို ့ထင္မိသည္။ ခုေတာ့ဘယ္လိုနာမည္ေလးေတြနဲ ့မ်ား ေရွ ့ဆက္သြားေနၾကသလဲဆိုတာ သိခ်င္လွသည္။ ေနာင္တခ်ိန္ျပန္ေရာက္ခဲ ့ရင္ေတာ့ သြားလည္ရင္ နာမည္ေလးမ်ားေမးၾကည့္ျပီး ကြ်န္ေတာ္သိခဲ႔ေသာ ေၾကာင္၊ က်ား၊ ၾကြက္၊ ယုန္၊ ပူး၊ ဝက္၊ ႏြားကေလးေတြကို သူတို ့ရ့ဲ နာမည္အရင္းေလးမ်ားနဲ႔သာတြဲျပီး ေတြ႔ခ်င္မိတာ၊  ကြ်န္ေတာ္ဆႏၵအမွန္ပါ 
အမွားမ်ားပါရင္ ခြင့္လြတ္ပါလို ့ဆရာကိုဦးခ်ေတာင္းပန္ရင္း..တခ်ိန္က ကြ်န္ေတာ္႔ဆရာရ့ဲမိသားစုေလးအေၾကာင္းကို
ျပန္လည္ေတြးေတာရင္း အမည္နာမဆိုတာ..........

ေလးစားစြာျဖင့္
အေမ့သား

Thursday, February 14, 2013

ထာဝရလက္ေဆာင္


ေဖေဖၚဝါရီ (၁၄)
ဗယ္လင္တိုင္းေဒးတဲ ့
ခ်စ္သူမ်ားေန ့တဲ ့
ဟုတ္တယ္…….
ခ်စ္သူေတြ ေျခခ်င္းလိမ္လို ့
နွင္းဆီပန္းေတြေပး
ေခ်ာကလက္ေတြ
အျပန္အလွန္ေပးလို ့
အနမ္းေတြေျခြ ၾကတယ္။

ခ်စ္သူရယ္
ကိုယ့္အတြက္ေတာ့
မင္းကို ေပးစရာ
နီရဲရဲနွင္းဆီပန္းလည္း
ကိုယ္႔မွာမရွိပါဖူး၊
ေခ်ာကလက္ဆိုတာလည္း
ကိုယ္႔မွာမရွိပါဖူး၊
ဟန္ေဆာင္အနမ္းေတြလည္း
ကိုယ္႔မွာေပးစရာမရွိပါဖူး  …..ခ်စ္သူ

တခုေတာ့ရွိတယ္...... ခ်စ္သူ
ၾကင္နာမႈေတြ ျပည္နွက္ေနတဲ ့
ကိုယ့္နွလံုးသား မင္းကိုေပးခဲ႔တာ
နွစ္ေပါင္းၾကာခဲ့ျပီ။
ကိုယ့္အနမ္းေတြကလည္း
မင္းအတြက္ေႏြးေထြးေနဆဲ
ကိုယ့္ျမတ္နိဳးမႈေတြကလည္း
မင္းအတြက္ နဳးညံ႔ေနဆဲ
ကိုယ့္အၾကင္နာေတြကလည္း
မင္းအတြက္ လတ္ဆတ္ေနဆဲ
ကိုယ့္ေမတၱာေတြကလည္း
မင္းအတြက္ ေအးျမေနဆဲ
ကိုယ့္ရင္ခြင္ဟာလည္း
မင္းအတြက္ လံုျခံဳေနဆဲပါ...... ခ်စ္သူ

မင္းအတြက္ နွင္းဆီမလိုပါဖူး
ကိုယ္ ထာဝရမင္းအနားမွာရွိပါတယ္
မင္းအတြက္ ေခ်ာကလက္မလိုဖူး
ကိုယ္ ထာဝရမင္းအတြက္ရွိပါတယ္

မင္းကိုေပးနိုင္တာ
တခုပဲရွိတယ္...... ခ်စ္သူ
သူတို႔ေတြေျပာၾကတဲ ့
ခ်စ္သူမ်ားေန ့....
ေဖေဖၚဝါရီ (၁၄)
ဗယ္လင္တိုင္းေဒးအတြက္
မင္းတေယာက္ထဲကိုပဲ
တသက္လံုးခ်စ္ေနမဲ႔
ကိုယ့္ရဲ့ကိုယ္က်င့္တရား
မင္းအတြက္………
ထာဝရလက္ေဆာင္ပါ....... ခ်စ္သူ


အေမ႔သား

(၁၄-၂-၂၀၁၃) (၀၀း၀၁)